قالب وردپرس درنا توس

خطرات زایمان طبیعی – چه چیزهایی باید بدانیم ؟

خطرات زایمان طبیعی – چه چیزهایی باید بدانیم ؟

خطرات زایمان طبیعی - چه چیزهایی باید بدانیم ؟

 

خطرات زایمان طبیعی – چه چیزهایی باید بدانیم ؟

زایمان ، یک روند فیزیولوژیکی و طبیعی است که بدن ما برای آن ، طراحی شده است . زایمان ،

بخشی از چرخه جنسی ماست . در اغلب شرایط و موقعیت ها ، زایمان واژینال ، یکی از روش های

زایمان فوق العاده ایمن و کم خطر است. در این مطلب در مورد خطرات زایمان طبیعی بیشتر می

خوانیم با ما همراه باشید.

بارداری و زایمان ، اگرچه فرآیندهای طبیعی هستند ، اما بدون خطر نیستند .

دانستن نتایج ممکن و فواید سبک های زایمان ، می تواند به شما کمک کند تا تصمیماتی صحیح

بگیرید .

همچنین مهم است که به یاد داشته باشید که زایمان واژینال ( طبیعی ) خطر هایی دارد ؛ اما در

بسیاری موارد وقتی با عمل سزارین ( جراحی شکمی )  مقایسه شود ، کم خطر است .

عمل سزارین ، به عنوان یک روش فوری و اضطراری استفاده می شود ، چون خطر بیشتری برای

مادر و نوزاد وجود دارد .

زمانیکه زایمان طبیعی یا واژینال باشد؛  مداخلاتی مانند القای زایمان و اپیدورال ها ، از منابع بزرگ

خطر هستند.در اینجا ۶ خطر زایمان واژینال ( طبیعی ) بعلاوه تعدادی نکات به منظور کمک به کاهش

شانس رخ دادن آنها بیان شده است :

پارگی های پرینئال

پرینئوم ، یک بافت نرم بین فرج و مقعد است . این بافت نرم دچار کشیدگی می شود تا عمل زایمان

به راحتی انجام شود، اما پارگی های کوچک و حتی شدید می تواند رخ دهند .

شما می توانید به کاهش خطر پارگی کمک کنید با :

  • جلوگیری از اپیزیوتومی غیر ضروری ( بریدن پرینئوم در هنگام زایمان )
  • زایمان در حالت قائم و عمودی که این روش فشار را بر کف لگن و پرینئوم کاهش می دهد .
  • در رابطه با استفاده از داروهای ضد درد تصمیم بگیرید . اگر نتوانید که هنگام هل دادن ، دردی را احساس کنید ، ممکن است خطر پارگی را افزایش دهید ، زیرا شما متوجه نمی شوید که سیگنال های بدن آهسته شده اند .
  • در هنگام زایمان ، پشتیبانی پرینئال را درخواست کنید .
  • از فشار مستقیم خودداری کنید و به بدن خود گوش .
  • از یک زایمان کمکی با پنس یا خلا خودداری کنید .

اگر پارگی اتفاق افتاد ، نکات گفته شده در بالا می تواند کمک کند تا شدت را کم کنید . در برخی

موارد ، صرف نظر از اقدامات احتیاطی ، پارگی هنوز هم رخ می دهد . همانقدر که پارگی ناخوشایند

به نظر می رسد ، خوشبختانه اغلب بهبود می یابند ، مخصوصا زمانی که اقدامات التیامی انجام

شود .

آسیب به کف لگن

در برخی موقعیت ها ، کف لگن ( گروهی از ماهیچه های متصل به لگن ) می تواند هنگام زایمان ،

آسیب ببیند . برای زنانی که تجربه آسیب کف لگن را داشته اند ، نتیجه می تواند موقتی یا درد لگن

مزمن باشد .

هنگامی که فیزیوتراپی و داروها می توانند کمک کننده باشند، بسیاری زنان بعد از دوره تولد ،

تشخیص داده نمی شوند . ممکن است به آنها گفته شود که طبیعی است که بهبودی و التیام

زمانبر باشد ، یا آنها نسبت به بهبودی بعد از تولد ، بیخودی واکنش نشان می دهند. برای برخی

زنان ، آسیب و ترومای فیزیکی به کف لگن ، در حین زایمان رخ می دهد و برای بقیه نتیجه ی وزن

بارداری روی کف لگن می باشد . بنابراین حتی اگر شما یک عمل سزارین داشته باشید ، هنوز هم

می توانید مشکلات مربوط به کف لگن ( و مقاربت دردناک ) را بعد از زایمان ، داشته باشید .

در اینجا ، تعدادی توصیه و پیشنهاد برای کمک به کاهش خطر آسیب به کف لگن وجود دارد :

  • انجام ماساژ کایوپراکتیک به طور منظم ، ممکن است  به تثبیت موقعیت جنین کمک کند و اطمینان دهد که ناحیه لگن مادر ، به درستی هم تراز با زایمان قرار گرفته است .
  • زایمان در یک حالت عمودی
  • خودداری از اپیزیوتومی غیر ضروری
  • خودداری از کمک کننده های زایمان مانند پنس که می تواند موجب آسیب به عضلات کف لگن شود ( و این حالت به یک عمل اپیزیوتومی نیاز دارد )
  • یک تصمیم قطعی راجع به استفاده از داروی ضد درد بگیرید زیرا ممکن است حرکت و احساس را تحت فشار قرار دهد .

اگر آسیب کف لگن رخ داد ، مطمئن شوید که از آن مراقبت می کنید . هنگامی که آسیب رخ می

دهد ، زمان می برد تا بعد از زایمان ، بهبودی حاصل شود .

افتادگی لگن

گاها در نتیجه آسیب عضله کف لگنی ، یک زن ممکن است افتادگی لگن را تجربه کند. این حالت

زمانی است که مثانه ، رحم یا رکتوم به سمت واژن یا خارج از دهانه واژن ، برآمدگی داشته باشند .

 

زایمان طبیعی ( واژینال ) ، تنها چیزی نیست که می تواند موجب این نوع مشکل شود . وزن بارداری

نیز موثر است . استعمال دخانیات و چاقی هم به افزایش میزان افتادگی لگن نسبت داده شده اند .

زمانی که مثانه به سمت واژن عقب می رود ، یک سیستوسل ( فتق مثانه ) استفاده می شود و

زمانی که رکتوم به داخل واژن برآمدگی دارد ، رکتوسل ( فتق راست روده به مهبل ) استفاده می

شود . درجات متفاوتی وجود دارند و اغلب انتظار افتادگی شدید را داریم . با استراحت و فیزیوتراپی

می توان کمک کرد تا همه چیز به حالت قبل برگردد .

یک نگرانی سلامتی دیگر که اغلب تشخیص داده نمی شود ، گاها به علت خجالت و گاهی هم به

علت نبود تجربه متخصص است . آنها برای کمک به شما هستند و شغل آنهاست که زنان را درمان

کنند .

درد پایدار پرینئال با درد فرج

این درد  می تواند در نتیجه آسیب کف لگن یا پارگی های پرینئال باشد  ، اما گاهی اوقات می تواند

بدون ضربه قابل رویت به این ناحیه نیز رخ دهد . احتمال دارد که برخی اعصاب آسیب ببینند ، التهاب

وستیبول و فرج یا جراحت در اثر پارگی ها و اپیزیوتومی می تواند رخ دهد .

اگر شما درد پایدار و مداوم دارید ، به یک متخصص مراجعه کنید . اگر درد بعد از چند هفته یا چند ماه

، پایدار بود ، درخواست کمک کنید . متخصصانی هستند که در کار خود وارد هستند و علل درد

پرینئال یا فرج را تشخیص می دهند که شاید دکتر معمولی شما نتواند آن را تشخیص دهد .

ممکن است ، چند بار اول رابطه جنسی بعد از وضع حمل ، کمی احساس ناراحتی کنید .  درد

مزمن حین رابطه جنسی طبیعی نیست و می تواند درمان شود . خوشبختانه با وجود مطالعات اخیر

، آنهایی که عمل سزارین داشتند ، ۲ برابر بیشتر از کسانی که زایمان طبیعی داشته اند ، رابطه

جنسی دردناک بعد از زایمان را تجربه کرده اند .

افتادگی بند ناف

افتادگی بند ناف یکی از عواقب کم یاب و نادر است . افتادگی بند ناف ، زمانی است که طناب از

نوزاد بیرون می آید . طناب می تواند به هم فشرده و موجب درد شود . به عمل سزارین اضطراری و

فوری ، نیاز است ، مگر اینکه زایمان قریب الوقوع باشد .

وقوع افتادگی بند ناف ، بسیار کم است و از یک دهم تا شش دهم درصد زایمان ها متغیر است .

۹۹ درصد زایمانها ، افتادگی بند ناف ندارند .

خطرات پیرامون نوزاد

نوزادان ، طراحی شده اند تا از طریق واژینال ( زایمان طبیعی ) متولد شوند و در بیشتر موارد ،

مخصوصا زمانی که مداخلات غیر ضروری وجود ندارد ، بدون عوارض متولد می شوند .

گهگاهی ، عواقبی وجود دارد که می تواند بر نوزاد اثر گذارد که شامل :

  • دشواری زایمان ، بر اساس وزن نوزاد ، متفاوت است ، اما در یک نوزاد با وزن میانگین ( ۲۵۰۰ تا ۴۰۰۰ گرم ) ، خطر نسبتا کم است ( ۶. تا ۱.۴ درصد ) . خطر، در نوزادان بزرگتر ،در مادران باردار، دیابت های نوع ۱ یا ۲ و با وقوع ۵ تا ۹ درصدی نوزادان ۴۰۰۰ تا ۴۵۰۰ گرمی، افزایش می یابد. شما می توانید با کاهش خطر دیابت در دوران بارداری یا کنترل دیابت ، خطر سخت زایی را کاهش دهید . داشتن یک متخصص زبده و کار بلد برای حل مشکل سخت زایی، ممکن است خطرات پیرامون نوزاد را کاهش دهد .

 

  • ناراحتی و درد جنینی می تواند رخ دهد که نشانه ای برای عدم دریافت اکسیژن کافی توسط نوزاد است. فقدان اکسیژن در طی زایمان، می تواند منجر به کوتاه و طویل شدن فیزیک نوزاد شود .

 

  • آسیب های زایمانی می تواند رخ دهد. اگرچه داشتن یک زایمان عاری از تداخلات غیر ضروری ، ممکن است خطر را کاهش دهد. اکسیژن مصنوعی یا ساختگی ( سینتوکینون یا پیتوسین ) می تواند موجب انقباضات قوی و غیر طبیعی شود . پنس ها و خلا همراه با زایمان ، خطراتی دارند. این موارد ممکن است که خطر آسیب زایمانی را افزایش دهند . مهم است که فواید و خطرات تداخلات زایمان را ارزیابی کنید .

*

بدن های ما و نوزادان ما برای زایمانی طبیعی ( واژینال ) طراحی شده اند. حتی با وجود خطرات

همراه آن ، زایمان طبیعی یکی از ایمن ترین گزینه ها برای مادران و نوزادان است . سازمان سلامت

جهانی میزان عمل سزارین را ۱۰ تا ۱۵ درصد توصیه می کند که بدین معناست که زایمان واژینال ،

در ۸۵ تا ۹۰ درصد زایمانها، ایمن تر است. همچنین مهم است به یاد داشته باشید که یک خطر ،

تنها یک خطر است. این بدان معنی است که احتمال هر اتفاقی ممکن است .

به بدن خود اطمینان کنید و یک مراقب بارداری انتخاب کنید که با تجربه و کاربلد و حامی زایمان

طبیعی و فیزیولوژیکی باشد تا به کاهش خطر پیرامون شما کمک کند.

منبع

امید واریم از این مطلب از سری مطالب

آموزشی سایت نایاب بهره کافی را برده

باشید

www.nayab1.ir

خطرات زایمان طبیعی – چه چیزهایی باید بدانیم ؟

قالب وردپرس

مطلب پیشنهادی

تورم واژن پس از سزارین

[ad_1] ممکن است برای یک زن تعجب آور باشد که پس از عمل سزارین احساس …

دیدگاهتان را بنویسید

Copy Protected by
Chetan's WP-Copyprotect.